Cyanotypie

Het cyanotypieproces bestaat al sinds het begin van de fotografie en  zijn direct herkenbaar aan hun levendige cyaanblauwe tinten. Het cyanotypieproceswerd in 1842 uitgevonden door de Engelsman Sir John F.W. Herschel.  De afdrukken werden met name gebruikt voor het reproduceren van technische tekeningen, ook wel blauwdrukken genoemd.

 

Het cyanotypieproces is vrij eenvoudig. Het gebruikt lichtgevoelige ijzerzouten - kaliumferricyanide en ijzerammoniumcitraat - in plaats van lichtgevoelige zilverzouten. De zouten zijn gevoelig voor ultraviolet licht en moeten in het donker of onder zwak licht met weinig ultraviolet gehalte worden aangebracht. De afbeelding wordt geproduceerd door contactprinten, door een negatief of object rechtstreeks op het oppervlak te drukken en het papier aan licht (historisch zonlicht) bloot te stellen. Cyanotypes kunnen vijftien minuten duren voordat ze voldoende worden blootgesteld, omdat de ijzerzouten die door ultraviolet licht zijn veranderd, reageren met ferricyanide om een ​​onoplosbare blauwe kleurstof te creëren die bekend staat als Pruisisch blauw. Om de cyanotypie te ontwikkelen, wordt het papier eenvoudig gewassen in gewoon water. De aan licht blootgestelde gebieden worden blauwe schaduwen en middentonen; de overtollige, niet-blootgestelde ijzerzouten worden weggewassen, waardoor highlights ontstaan. ( Bron:  The Historic New Orleans Collection )

 

Photographs of British Algae: Cyanotype Impressions. - Anna Atkins

Dit boek uit 1843 van de Engelse botanicus en fotograaf Anna Atkins wordt beschouwd als het eerste boek dat ooit exclusief met foto's is geïllustreerd. 

 

 

 

 

 

 

 

 

Cyanotype door Arno Massee


De basis van het werk is  een cyanotypie die wordt gebleekt, getint en herdrukt.  Zijn werk kan niet alleen worden gedefinieerd als fotografisch. Het werk is een combinatie van analoge druktechnieken, gecombineerd met o.a. acrylverf, houtskool en Oost-Indische inkt.

 

 

 

Van ambacht naar moderne kunst 

Via negatieven van soms wel 1x1 meter ‘drukt’ Arno met behulp van zonlicht een beeld op lichtgevoelig papier. Afhankelijk van de stand van de zon, de scherpte van het licht, de hoeveelheid chemicalien en diverse andere factoren ontstaat er een afdruk van het negatief in talloze tinten blauw. Naast deze oude manier van afdrukken werkt  Arno ook graag in zijn donkere kamer aan zijn zwart/wit beelden die eveneens kenmerkend zijn voor zijn fotografiestijl.  Al met al is het de ambachtelijke werkwijze die Arno zijn kunst zo opvallend anders maakt.

 

Blauwdruk via cyanotypie

Het woord ‘blauwdruk’ wordt heden ten dage gebruikt als een synoniem voor  een ‘plan’ of ‘bouwtekening’ maar komt in feite voort uit de allereerste wijze van ‘kopieren’. Via papier met een lichtgevoelige laag van chemicalien dat werd blootgesteld aan UV licht werden vanaf 1840 de eerste ‘kopien’of blauwdrukken gemaakt. Deze ‘kopiën’ waren altijd blauw vanwege de gebruikte chemicalien. Deze ambacht wordt cyanotypie genoemd en biedt voor Arno een bijzondere manier om zijn fotokunst op een ambachtelijke manier af te drukken. 

 "Zijn vrije werk is vooral herkenbaar door het gebruik van een eeuwenoude manier van beeld vastleggen in een zogenaamde ‘blauwdruk"

 

 

© 2021 Cyanotypisch | sitemap | rss | webwinkel beginnen - powered by Mijnwebwinkel